فديتك ما أرقّ لى قلبك القاسى * و بى منك ما بى من جنون و وسواس « 1 » نار أنفاسى و قلبى هطل و دائما أجفانى و صدرى له حاس * فلا نار أنفاسى تغيّض أدمعى و لا ماء عينى مطفئ نار أنفاسى * خليلىّ قوما و أسقيانى من الّتى تسلّ عقيلات العقول من النّاس * و لا تمزجا بالماء كأسى فإنّنى بماء جفونى بعدها مازج كأسى * تعاتبنى سعدى و تزعم أنّها ستتلو لطول الهجربى آية اليأس « 2 » فقلت بلى و اللّه لو كنت صادقا * مشيت على ذاك الجناب على رأسى « 3 » منه أيضا سرى طيفها من بعد ما كاد لا يسرى * فزار و لا يدرى و سار و لا يدرى سرى و غراب الّليل فى الوكر واقع * و سار و بازى الصّبح طار إلى الوكر فقلت له يا سنّة البدر منظرا * لو إنّك تحيى مخبرا سنّة البدر يطالعنا فى الشّهر حتما و أنت لا * تطالعنا فى الدّهر يا غرّة الدّهر فقال و لو صحّ الهوى منك يافتى * لما كنت تتلو بعدنا آية الصّبر فقلت و ما للصّبر و الصّبّ و الهوى * يأجّج « 4 » فى الأحشاء جمرا على جمر

--> ( 1 ) در اين موضع يك كلمه خوانده نمىشود . ( 2 ) اين بيت بين دو سطر نوشته شده است . ( 3 ) ابتدا رأس نوشته سپس آن را رأسى كرده است . ( 4 ) ياء حج .